X
تبلیغات
گنبد طلا

گنبد طلا

امام رضا (ع) و زندگی ایشان

امام علي(ع)
+ نوشته شده در  شنبه دهم مهر 1389ساعت 8:55  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

رندگانی امام رضا (ع)

 زندگاني امام رضا(ع)

   زادگاه
هشتمين پيشواي شيعيان امام علي بن نوسي الرضا عليه السلام در مدينه ديده به جهان گشود.

  كنيه ها
ابوالحسن و ابوعلي

  لقبها
رضا، صابر، زكي، ولي، فاضل، وفي، صديق، رضي، سراج الله، نورالهدي، قرة عين المؤمنين، مكيدة الملحدين، كفوالملك، كافي الخلق، رب السرير، و رئاب التدبير

  مشهورترين لقب
مشهورترين لقب آن حضرت «رضا» است و در سبب اين لقب گفته اند: «او از آن روي رضا خوانده شد كه در آسمان خوشايند و در زمين مورد خشنودي پيامبران خدا و امامان پس از او بود. همچنين گفته شده : از آن روي كه همگان، خواه مخالفان و خواه همراهان به او خشنود بودند. سر انجام، گفته شده است: از آن روي او رضا خوانده اند كه مأمون به او خشنود شد.»

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه دهم مهر 1389ساعت 8:39  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

گنبد طلا

ای کبوتر که نشستی روی گنبد طلا


                                                  تو که پرواز می کنی تو حرم امام رضا


من کبوتر بقیعم، با تو خیلی فرق دارم 


                                                  جای گنبد،به روی پنجره ها سرمیذارم


اونجا هر کی می پره، طائر افلاکی میشه


                                                   تو بقیع بال و پر کبوترا خاکی میشه


تو که هر شب می سوزه صدتا چراغ بالا سرت


                                                    به امام رضا بگو غریب تویی یا مادرت  


 


ألسَّلامُ عَلیکَ و عَلی آبائِکَ تِسعَه و عَلی أبنائِکَ الأربَعَه و رَحمَةُ اللهِ و بَرَکاتُه 

+ نوشته شده در  شنبه دهم مهر 1389ساعت 8:29  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

کبوتر حرم

کبوتــر حــرم

کاشــکی  من کبوتــر حــرم بــودم

می‌مونــدم کنــار اون منــاره‌هــا

یا بـــــرای  دیـــــدن  همیشـــــگیت

می‌شــدم یــکی از اون سـتاره‌هـا

آقـا جـون؛ دلـم گرفته، بی کسم

تو بگیــر دســتِ منــو که می‌تونـی

بــه  دادِ دل‌هــای ِ بــی‌پنــاه بـرس

هــمه  غصــه‌هامو، تــو می‌دونــی

می‌دونـــم غریبـــی اما آقاجـــون

همیشــه غریــب نــوازی می‌کنــی

دل شکسـته‌هـا، می آن کنـارِ تو

همه رو، یه جوری راضی می‌کنی

هر کســی بیــاد پیشـت امام رضـا

نـــمی‌زاری تـــو که ناامیـــد بــره

کاری می‌کنی که هر شکسته دل

وقتـی که بـه کام خـود رسـید بـره

من گنـــه کارم و اینـــو می‌دونــم

عاقبـــت  منــو شــفاعت می‌کنــی

هر کســی چنــگ بزنــه بــه دامنــت

همیشــه  از اون حمایــت می‌کنــی

ایـن  دفـه حس می‌کنم یه جوری‌ام

مثــل کفتــری که پــرواز می‌کنـه

وقتـــی که می‌آد رو گنبـــد طلا

بـه  هـمه، از اون بالا نـاز می‌کنـه

سیدمهدی طباطبایی

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم شهریور 1389ساعت 11:2  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

تصاویر قدیمی از حرم امام رضا

عکسهای قدیمی و تاریخچه حرم امام رضا(ع)

عکسهای قدیمی و تاریخچه حرم امام رضا(ع)

 

...پیکر پاکش در کنار قبر هارون الرشید به خاک سپرده شد این امارت در میان باغی بزرگ و زیبا قرار داشت که متعلق به ..
 
با شهادت امام رضا (ع) در سال 203 پیکر پاکش در کنار قبر هارون الرشید به خاک سپرده شد این امارت در میان باغی بزرگ و زیبا قرار داشت که متعلق به حمید بن قحطبه والی توس بود گویند هنگامی که امام رضا (ع) به مرو می رفتند در بین راه در خانه حمید بن قحطبه فرود آمدند و محل تدفین خود را مشخص نمودند .
با توجه به این مطلب اولین بنای آرامگاه همان بقعه هارون الرشید بوده است که توسط مأمون عباسی بنا شده است که بقیه بنای حرم بر روی آن ساخته شده است از این تاریخ به بعد تا دوره دیلمیان نشانه ای از تجدید یا مرمت حرم در دست نمی باشد سبکتکین (387 ـ 366 هـ ق ) پادشاه متعصب غزنوی حرم مطهر را ویران و زیارت آن را ممنوع کرد پس از آن عمید الدوله فایق در تکمیل بقعه و آبادانی مشهد کوشید. در سال 400 هـ ق ابوبکرشهمرد به دستور سلطان محمود غزنوی بنای بقعه بار دیگر بازسازی کرد با توجه به سنگ نوشته قبر امام رضا(ع) به نظر می رسد بنای حرم در سال 516 هـ ق تجدید یا تعمیر شده است . بنای بقعه به سال 548 هـ ق آسیب فراوان دید. در روزگار سلجوقیان شرف الدین ابوطاهر قمی پس از مرمت بنا گنبدی کاشی کاری شده را بر روی قبه حرم بنا کرد و مناره ای را کنار آن ساخت در دوره خوارزمشاهیان (612 هـ ق ) روضه رضوی مورد توجه قرار گرفت که کتیبه هایی از آن زمان در حرم موجود می باشد . در زمان چنگیز بقعه دچار ویرانی شد . در زمان غازان خان و سپس سلطان محمد خدابنده الجایتو در تعمیر و تزئین حرم مطهر کوشید . در قرن هشتم بنای حرم عبارت بوده است از : حرم ، مسجد بالاسر و چند بنای کوچک متصل به ضلع شمالی و یک مدرسه ( به تصریح ابن بتوته جهانگرد معروف ) . در زمان شاهرخ تیموری و همسرش گوهرشاد حرم مطهر توسعه قابل توجهی پیدا کرد .
در این دوره سال 821 هـ ق نخستین مسجد جامع شهر مشهد با نام مسجد گوهرشاد در سمت قبله حرم مطهر بر پا شد سپس بنای «دارالحفاظ» «مسجد فرق الذکر» « دارالسیاده » و سر انجام « تحویل خانه یا خزانه بر پا شد . پیرامون مجموعه نیز سه مدرسه به نام های مدرسه پریزاد ، مدرسه بالاسر ، مدرسه دودرب ساخته شد در زمان سلطان حسین بایقرا ( 875 ـ 912) به کوشش امیر علی شیر نوایی صحن کهنه و اساس ایوان طلا به وجود آمد صحن انقلاب در زمان شاه عباس اول وسعت یافت در زمان شاه طهماسب صفوی مناره نزدیک گنبد مرمت و طلاکاری شد و در سال 932 هـ ق خشتهای نفیس کاشی روی گنبد به خشتهای طلا مبدل شد بعد از غارت خشتهای طلای گنبد در شورش عبدالمؤمن خان ازبک شاه عباس در سال 1010 هـ قبه تجدید بنای آن دستور داد که شرشح آن در کتیبه میناکاری شده دور گنبد به خط علیرضا عباسی نقش بسته است . ـ در زمان شاه عباس صحن کهنه (انقلاب ) گسترش یافت و ایوان شمالی اتاقها غرفه ها و سردرها و ایوانهای شرقی و غربی آن احداث گردید .
روضه منوره که پیکر مقدس حضرت رضا (ع) در آن مدفون است زیر گنبدی زرین و با شکوه قرار دارد و هسته مرکزی بناهای آستان قدس رضوی به شمار می آید. در سالهای آغازین به خاک سپاری پیکر پاک امام (ع) , حرم مطهر به صورت بنایی ساده با مصالح ویژه آن دوران بنا شده بود , چنان که بقعه مطهر تنها در یک در وروردی ساده در پیش روی مبارک داشت و دارای تزئیناتی مختصر به سبک آن زمان بود. صفه های اضلاع حرم به جز صفه پیش رو , به سوی خارج از بنا بسته بود. بر فراز بقعه تنها قبه ای وجود داشت. در آن سالهای دور زمین های اطراف حرم مطهر , همه خالی از سکنه بود و نوغان که یکی از دو قصبه معروف و معتبر توس بود , تنها آبادی مسکونی منطقه محسوب می شد . نظارت دقیق حکام جور بر حرکات و سکنات شیعیان , منع آنها از توجه به مرقد امام و درک فیض زیارت , موجب شد که سالها سپری شود و بنایی درخور و شایسته مضجع شریف حضرتش احداث نگردد . سرانجام سالهای سخت و سنگین به کندی سپری شد , عنایات خدای تعالی نسبت به روضه رضوی موجب شد که در آن روزهای اولیه و جو خاص آن زمان , حرم مطهر از هرگونه آسیبی محفوظ بماند تا آنجا که باب رافت خاصه حضرت بصورت بروز کرامات پی در پی و معجزات , گره از کار دردمندان و نیازآوران به درگاهش گشود , کثرت و تداوم کرامات امام موجب شد که توجه و اقبال مردم و حاکمان آن زمان به ویژه بیشتر اهالی خراسان و مناطق دیگر فزونی یابد و ارادتمندان به بقعه و بارگاه رضوی , زیارت پرفیض مرقد منورش را بر خود فرض دانسته اقدام به ساخت و مرمت و تذهیب و تزئین و حفظ و نگهداری آن بنای مقدس نمایند. در طول قرنهای مختلف , رجال کشورهای اسلامی , حکام و امرای خراسان , مردان با اخلاص و علاقه مند به مقام شامخ ولایت و امامت با صرف مبالغی در تجدید عظمت آن کوشیده اند , ضمن تزئین آن با ایجاد بناها و به جای گذاشتن آثاری این مکان شریف را مملو از جلوه های کهن هنری دوران گذشته نموده , نفایس تاریخی و شاهکارهای هنری شان را مخلصانه به این جایگاه رفیع عرضه دارند.
 



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت 10:20  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

همه چیز درباره ی امام رضا

مادر امام رضا علیه السلام

حُمَیدد، مادر امام موسی کاظم علیه السلام که از جمله اشراف و بزرگان عجم بود. کنیزی خرید و او را تُکتَم نامید. تُکتم در عقل و دین و حیا و ادب، بهترینِ زنان بود. روزی حمیده با فرزندش امام موسی علیه السلام چنین گفت: «فرزندم! تکتم کنیزی است که من در زیرکی و اخلاق، بهتر از او ندیده ام و می دانم که فرزندان او، پاکیزه و مطهر خواهند بود. او را به تو می بخشم و از تو می خواهم حرمتش را حفظ کنی». بعد از مدتی که امام رضا علیه السلام از ایشان به دنیا آمد، او را «طاهره» نامیدند.

پیشگویی زنی از اهل کتاب درباره تولد امام رضا علیه السلام

در روایتی آمده است که وقتی نجمه را از برده فروش مغربی خریدند، برده فروش گفت: من این کنیز را از دورترین نقطه مغرب زمین خریده ام. روزی زنی از اهل کتاب که این کنیز را با من دید پرسید: این را از کجا آورده ای؟ گفتم: این را برای خودم خریده ام. گفت: سزاوار نیست این کنیز نزد شخصی مثل تو باشد. او باید به دست بهترین شخص از اهل زمین برسد؛ زیرا پسری از او به دنیا می آید که اهل مشرق و مغرب از او اطاعت می کنند.

مژده تولد امام رضا علیه السلام توسط پیامبر صلی الله علیه و آله

در وایت آمده است که حُمیده، شبی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله را در خواب دید و آن حضرت به او گفت که نجمه را به فرزند خود موسی علیه السلام ببخشد؛ زیرا از او فرزندی به دنیا می آید که بهترینِ اهل زمین است. به این سبب، حمیده، نجمه را به آن حضرت بخشید. از امام کاظم علیه السلام هم روایت شده است که فرمود: جد و پدرم در خواب به من فرمودند: «ای موسی! از این کنیز بهترینِ اهل زمین بعد از تو به دنیا می آید. نامش را «علی» بگذار که به زودی خداوند عدل و رأفت و رحمت را با او ظاهر می کند. خوشا به حال کسی که او را تصدیق کند و وای بر کسی که او را دشمن دارد و انکار کند».

السلام چند روز بعد از شهادت امام صادق علیه السلام اتفاق افتاد، و این در حالی بود که آن حضرت آرزو داشت فرزند امام کاظم علیه السلام را ببیند. از امام کاظم علیه السلام روایت شده است که فرمود: از پدرم جعفر بن محمد بارها شنیدم که می فرمود: «عالم آل محمد» از تو به وجود می آید و کاش من او را درک می کردم. او هم نام جدم امیرمؤمنان علی علیه السلام است». در روایت دیگری نیز آمده است که امام صادق علیه السلام فرمود: «خداوند متعالی دادرس و فریارس این امت را از

دیدن امام رضا علیه السلام ، آرزوی امام صادق علیه السلام

ولادت امام رضا علیه  فرزندم موسی علیه السلام به وجود می آورد».

تولد امام رضا علیه السلام از زبان مادر

نجمه مادر امام رضا علیه السلام می گوید: هنگامی که فرزندم به دنیا آمد، دست های خود را بر زمین گذاشت و سر به آسمان بلند کرد، در حالی که لب های مبارکش حرکت می داد و سخن می گفت، ولی من متوجه آنها نمی شدم. در این هنگام، امام موسی کاظم علیه السلام نزد من آمد و فرمود: «ای نجمه! کرامت خداوند گوارایت باد». سپس نوزاد را در جامه سفیدی پیچیدم و به حضرت دادم. ایشان در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و کامش را با آب فرات گشود. سپس فرزندم را به من داد و فرمود: «این کودک، بعد از من حجّت خدا در زمین است».

1. دانش

از اباصلت نقل شده است که می گفت: «من داناتر از علی بن موسی الرضا علیه السلام ندیدم. هر عالمی هم که او را می دید، به همین مطلب اقرار می کرد. مأمون در جلسات متعدد، جماعتی از علمای ادیان و مذاهب گوناگون را برای مناظره با ایشان جمع می کرد، و همه مغلوب دانش امام رضا علیه السلام می شدند».

2. ادب

امام رضا علیه السلام هیچ گاه کلام کسی را قطع، و حاجت نیازمندی را که مقدور بود، رد نمی کرد. ایشان در حضور کسی پای خویش را دراز نمی نمود و به چیزی تکیه نمی داد. در خنده خویش به لبخند و تبسمی اکتفا می کرد. او با غلامان خویش به خوبی سخن می گفت و به آنان بی احترامی نمی کرد و با آنان بر سر یک سفره غذا میل می فرمود. آن حضرت، کاسه بزرگی نزدیک سفره می گذاشت و بهترین قسمت از هر غذایی که در سفره بود، داخل آن می ریخت و می فرمود آن را میان نیازمندان تقسیم کنند.

3. عبادت

امام رضا علیه السلام شب ها کم می خوابید و از ابتدای شب تا صبح بیدار بود. بعد از نماز صبح هم تا طلوع آفتاب، به عبادت خدا می پرداخت. ایشان پس از طلوع آفتاب به سجده می رفت و تا بالا آمدن خورشید در همان حال بود. در هر سه رو ز، یک بار قرآن را ختم می کرد؛ آن هم قرآن خواندنی با تفکر در آیات. بسیار روزه می گرفت و در تاریکی شب، صدقه می داد. او عابدترین شخص در زمان خود بود و با این حال، عبادت را فقط نماز و روزه نمی دانست و می فرمود: «عبادت، زیادیِ روزه و نماز نیست، بلکه بسیار اندیشه کردن در امر خداست».

امامت از دیدگاه امام رضا علیه السلام

امام رضا علیه السلام در مسجد جامع مَرو، امامت، جایگاه امام و ابعاد وجودی حجّت خدا را به تفصیل شرح داد که به جملاتی از آن اشاره می کنیم: «امام، امین خداوند در زمین، حجت او بر بندگان، جانشین او در سرزمین ها، دعوت کننده به خدا و پاسدار حریم خداست. امام، از گناهان پاک و از عیب ها مبرّاست. او به علم، مخصوص، و به بردباری شناخته شده است. امام، مایه نظام دین، بزرگی مسلمانان، خشم منافقان و تباهی کافران است. او، یگانه دوران خویش است. کسی با او برابری نکند و دانشمندی هم سنگ او نباشد. نظیری برایش یافت نمی شود. هر فضیلتی بدون آنکه به دست آورد یا طلب کند، از طرف خداوند به او بخشیده شده است».

ثواب زیارت امام رضا علیه السلام از زبان امام رضا علیه السلام

امام رضا علیه السلام در تشویق مردم به ولایت مداری و آگاه ساختن آنها از مقام والای امام معصوم، ثواب زیارت خویش را چنین بیان داشته است. «هر کس مرا زیارت کند، واجب است من نیز در قیامت به زیارت او بروم. سوگند به خدا... هر کس از شیعیان نزد قبر من دو رکعت نماز بخواند، مستحق آمرزش است». نیز از ایشان است که: «ه کس مرا زیارت کند، من نیز روز قیامت در سه جا نزد او می روم تا او را از سختی های قیامت برهانم: هنگامی که نامه های اعمال را به دست چپ و راست می دهند، هنگام عبور از صراط و هنگام نهادن اعمال در میزان».

بهره از کلام رضوی

دوست هر کس عقل اوست و دشمنش نادانی او.

هر کس از خداوند به روزیِ کم راضی شد، خداوند از او به عمل کم راضی می شود.

سکوت، دری از درهای حکمت است.

مهربانی با مردم، نیمی از خِرد است.

مؤمن باید سه ویژگی داشته باشد: سنتی از خداوند، سنتی از پیامبر صلی الله علیه و آله و سنتی از امامش سنت پروردگارش رازداری، سنت پیامبرش مدارا کردن با مردم، و سنت امامش پایداری در تنگاناهاست.

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم شهریور 1389ساعت 11:28  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

بوی رضا

      بوی رضا

 

ماه در  حوض بزرگ کاشی است   

 

آب ، ایینه ی مهتاب شده 

 

ماه مهمان قشنگ حوض است 

 

حوض بیچاره دلش آب شده

                        

چشم من منتظر خورشید است 

 

پیک خورشید ، سپیده پیداست 

 

از حرم بانگ اذان می آید 

 

آه ،این منظره خیلی زیباست !

                        

کفتری از سر گنبد برخاست

 

بق بقو کرد وبه پرواز آمد

 

همرهش مرغ نگاه من هم

 

رفت و یک بار دگر باز آمد

              

مرغ بی تاب نگاهم اکنون

 

بر سر گنبد پاک آقاست

 

چمهایم به دلم می گوید

 

راستی گنبد آقا زیباست

                   

از حرم ، از در دیوار ،اینجا

 

بوی جانبخش دعا می آید

 

مثل بوی خوش گلها در باغ

 

همه جا بوی رضا می اید .                   

                                                           علی اصغر نصرتی              

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم مرداد 1389ساعت 10:33  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

خاطره

 

 

آن شب در خواب شنیدم کسی به من گفت:( رسول خدا به بصره آمده است.)

 

من پرسیدم:( در کجا فرود امده اند ؟)

 

ان شخص پاسخ داد:( در حیاط فلانی!)

 

به آنجا رفتم ودیدم رسول اکرم (ص) نشسته و در مقابلش سبد هایی پراز خرمای تازه است.

 

حضرت با  دست مبارک خود مشتی خرما برداشت وبه من داد.چون شمردم،هجدانه بود.در ای

 

وقت از خواب بیدارشدم .چندی گذشت ومن از خوابم با کسی سخن نگفته بودم.روزی شنیدم

 

مردم می گویند علی بن موسی الرضا به بصره وارد شده است پرسیدم :( درکجا فرود

 

آمده اند ؟) پاسخ شنیدم :( در حیاط فلانی !) به آنجا رفتم و حضرت را دیدم که درست در

 

همانجایی که رسول خدا را به خواب دیده بودم ،نشسته است و سبد هایی پر از خرمای تازه

 

پیش روی اوست . حضرت رضا با دیدن من دست پیش برد و مشتی خرما از درون سبدی

 

برداشت وبه من داد .بی اختیار شروع به شمردن کردم . درست هجده دانه بود ! گفتم :(

 

ای پسر رسول خدا !بیشتر مرحمت کنید !)

 

حضرت تبسمی کرد و فرمود ( اگر جدم زیادتر ازاین داده بود ، من هم میدادم!)

 

ابن علوان

 

 

برگرفته از کتاب میهمان طوس صفحه ی 22 نوشته ی محمد علی دهقانی

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم مرداد 1389ساعت 9:14  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

حدیث

 

 

بهترین ثروت شخص و بر ترین اندو خته اش صدقه است .     

              حدیثی از امام رضا  

 

+ نوشته شده در  شنبه نهم مرداد 1389ساعت 11:9  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  | 

صحبت گنجشک با امام رضا

 

راوى: سلیمان (یکى از اصحاب امام رضا(ع) حضرت رضا(ع) در بیرون شهر، باغى داشتند. گاه‏گاهى براى استراحت به باغ مى‏رفتند. یک روز من نیز به همراه آقا رفته بودم. نزدیک ظهر، گنجشک کوچکى هراسان از شاخه درخت پرکشید و کنار امام نشست. نوک گنجشک، باز و بسته مى‏شد و صداهایى گنگ و نا مفهوم از گنجشک به گوش مى‏رسید. انگار با جیک جیک خود، چیزى مى‏گفت.
امام علیه السلام حرکت کردند و رو به من فرمودند: «ـ سلیمان!… این گنجشک در زیر سقف ایوان لانه دارد. یک مار سمى به جوجه‏هایش حمله کرده است. زودباش به آن‏ها کمک کن!. ..
با شنیدن حرف امام ـ در حالى که تعجب کرده بودم ـ بلند شدم و چوب بلندى را بر داشتم . آن قدر با عجله به طرف ایوان دویدم که پایم به پله‏هاى لب ایوان برخورد کرد و چیزى نمانده بود که پرت شوم…
با تعجب پرسیدم: «شما چطور فهمیدید که آن گنجشک چه مى‏گوید؟» امام فرمودند: «من حجت خدا هستم… آیا این کافى نیست؟!»

+ نوشته شده در  شنبه دوم مرداد 1389ساعت 10:7  توسط اعضای وبلاگ نویسی مرکز گمیشان  |